This Too Shall PASS
แล้วมันจะผ่านพ้นไป
Let me take you by the hand
And lead you through the streets of Bangkok
I'll show you something
To make you change your mind
คุณเคยเห็นชายชรา
ในตลาดร้างนั่นไหม
เที่ยวเดินเขี่ยคุ้ยเศษกระดาษ
ด้วยรองเท้าเก่าๆ เน่าๆ ของเขา
คุณจะเห็นว่าแววตาของเขา
ไม่มีความภาคภูมิในตัวเองเลย
และสิ่งที่เขาหนีบไว้ข้างกาย
ก็เป็นเพียงหนังสือพิมพ์เก่า
ที่เสนอข่าวของวันวาน
เห็นดังนั้นแล้ว
คุณจะบอกว่าตัวคุณอ้างว้าง
โดดเดี่ยวเดียวดาย
ไร้ซึ่งแสงแห่งความหวัง...
จับมือผมไว้
และให้ผมนำทางคุณไป
ตามถนนต่างๆ ในกรุงลอนดอน
ผมจะให้คุณดูอะไรบางอย่าง
เพื่อเปลี่ยนความรู้สึกในใจของคุณ
คุณเคยเห็นหญิงชรา
ที่เดินตามถนนหนทางในลอนดอนไหม
เส้นผมเธอเต็มไปด้วยฝุ่นเกรอะกรัง
เสื้อผ้าเธอก็เก่าขาดวิ่นดั่งผ้าขี้ริ้ว
เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดพูดคุยกับใคร
เธอทำได้เพียงแค่เดินไปเรื่อยๆ
แบกโลกของเธอไว้ในถุงหิ้วสองใบ
ประหนึ่งเป็นบ้านของเธอ
เห็นดังนั้นแล้ว
คุณจะบอกว่าตัวคุณอ้างว้าง
โดดเดี่ยวเดียวดาย
ไร้ซึ่งแสงแห่งความหวัง...
จับมือผมไว้
และให้ผมนำทางคุณไป
ตามถนนต่างๆ ในกรุงลอนดอน
ผมจะให้คุณดูอะไรบางอย่าง
เพื่อเปลี่ยนความรู้สึกในใจของคุณ
ในร้านกาแฟโต้รุ่ง
เวลาห้าทุ่มสิบห้า
ชายชราคนเดิมนั่งอยู่ที่
ที่เขานั่งอยู่เป็นประจำ
เขานั่งมองดูความเป็นไป
ของโลกบูดๆ เบี้ยวๆ ใบนี้
ผ่านขอบถ้วยชาของเขา
ชาแต่ละถ้วยอยู่นานนับชั่วโมง
แล้วเขาก็เดินกลับบ้านตามลำพัง
เห็นดังนั้นแล้ว
คุณจะบอกว่าตัวคุณอ้างว้าง
โดดเดี่ยวเดียวดาย
ไร้ซึ่งแสงแห่งความหวัง...
จับมือผมไว้
และให้ผมนำทางคุณไป
ตามถนนต่างๆ ในกรุงลอนดอน
ผมจะให้คุณดูอะไรบางอย่าง
เพื่อเปลี่ยนความรู้สึกในใจของคุณ
แล้วคุณเห็นชายชราคนนั้นไหม
เขาเคยเป็นทหารผ่านศึกสงคราม
ความทรงจำของเขายังติดอยู่อย่างเลือนราง
กับแถบเหรียญตราที่เขาสวมใส่
ในเมืองอันเหน็บหนาวของเรานี้
สายฝนที่โปรยปรายลงมานั้น
เต็มไปด้วยความสงสารเวทนา
แด่วีรบุรุษที่โลกลืม
และโลกบูดๆ เบี้ยวๆ ใบนี้
ที่ไม่เคยให้ความสนใจใยดี
เห็นดังนั้นแล้ว
คุณจะบอกว่าตัวคุณอ้างว้าง
โดดเดี่ยวเดียวดาย
ไร้ซึ่งแสงแห่งความหวัง...
จับมือผมไว้
และให้ผมนำทางคุณไป
ตามถนนต่างๆ ในกรุงลอนดอน
ผมจะให้คุณดูอะไรบางอย่าง
เพื่อเปลี่ยนความรู้สึกในใจของคุณ
Streets of London
- Ralph McTell
Have you seen the old man
In the closed-down market
taking out the papers,
with his worn out shoes?
In his eyes you see no pride
hands held loosely by his side
Yesterday's paper telling yesterday's news
So how can you tell me that you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand
And lead you through the streets of London
I'll show you something
To make you change your mind
Have you seen the old girl
Who walks the streets of London
Dirt in her hair and her clothes in rag
She's no time for talking
she just keeps right on walking
Carrying her home in two carrier bags
So how can you tell me that you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand
And lead you through the streets of London
I'll show you something
To make you change your mind
In the all night cafe
At a quarter past eleven,
Same old man sitting there on his own
Looking at the world
Over the rim of his tea-cup,
and each tea last an hour,
And he wanders home alone
So how can you tell me that you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand
And lead you through the streets of London
I'll show you something
To make you change your mind
And have you seen the old man
Outside the Seaman's Mission
Memory fading with the meadow ribbon that he wears
And in our winter city
The rain cried a little pity
A one more forgotten hero
And the world that doesn't care
So how can you tell me that you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand
And lead you through the streets of London
I'll show you something
To make you change your mind
