เมื่อกี้เข้าบอร์ดลานไทยมุง
ไปเจอกระทู้นึงอ่านแล้วสะกิดใจ
จึงเกิดพุทธิไอเดียมาอัพบล็อก...
กระทู้นั้นว่าด้วย “เพลงนี้ฉันรัก”
ของคุณ Real~
แต่ไม่ได้สะกิดใจเนื้อหาของเจ้าของกระทู้หรอกนะ 55 เพราะบทเพลงในดวงใจของผมก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามช่วงเวลาที่เปลี่ยนแปลงไป... เหมือนกับหลายๆคนที่มาคอมเม้นท์ในกระทู้นั้น แต่มีอยู่หนึ่งเม้มที่อ่านแล้วก็อึ้งไปหลายนาทีเหมือนกัน
ช่วงนี้ที่บริษัท
มีการปรับเปลี่ยน
ก็เลยได้ฟังเพลงนี้บ่อย ๆ
"หากเราต้องจากกัน จากกันด้วยเหตุใด
เก็บความคิดที่คล้ายกัน กับความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันนั้นไว้..."
และเนื่องจาก
ความจำเป็นต้องลดจำนวนพนักงาน
ทำให้มีหลาย ๆ คน ต้องจากกันไป
และหนึ่งในนั้น ก็มีพี่โฟร์แมนแผนกเย็บ
ที่พวกเราเรียกเธอว่า จีจ้า
ซึ่งในวันถัดมา เราพบว่า เธอกลายเป็น พี่ยามหญิง
เรายังแอบแซว ว่า พี่เขารักบริษัทนะเนี่ย
ก่อนกลับบ้าน พี่จีจ้า เข้ามาตรวจกระเป๋า ตามหน้าที่
เราถามว่า เป็นไงบ้าง
พี่เขายืนตัวตรง พร้อมตะเบ๊ะ และพูดขึ้นมาว่า
"อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้น ให้ดีที่สุด"
Live and Learn เลยกลายเป็นเพลงที่มักจะนึกถึง
ในช่วงเวลานี้
โดยคุณ : เศษทราย - [ 16 มิ.ย. 2009 , 23:43:34 น.]
ที่ทำงานผมก็มีครับ คนแบบพี่จีจ้าในเม้มคุณเศษทราย
ที่ถูกลดระดับให้ไปทำงานในตำแหน่งที่ต่ำกว่า และยอมทำซะด้วย แม้ดีชั่วจะอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว โลกสมมุติไว้ให้คนทำตาม.. ไม่มีอะไรสูงหรือต่ำกว่าอะไร
แต่ในโลกแห่งความเป็นจริงยุคโคตรมิลลีเนี่ยมแนร์นี้ คงไม่มีใครปฏิเสธว่า สูงต่ำมันมีอยู่จริง... ซึ่งถ้าเป็นผมโดน ก็คงลาออกแบบไม่ต้องคิดมาก ให้ผมอดตายดีกว่าจะอยู่ในสภาพแบบนั้น
แต่ในความเป็นจริง จริงๆ ผมอาจจะเคยลำบากมามากแค่พอสมควร คนที่ลำบากกว่าผมย่อมต้องมีแน่นอน และอีกหลายล้านคนที่เค้ามีภาระต้องดูแลคนอีกมากมาย และถ้าหากครอบครัวเราต้องล่มสลาย และเราสามารถประคับประคองต่อไปได้เพียงแค่เราลดศักดิ์ศรีและเงื่อนไขในชีวิตลงบ้าง
เป็นผมก็คง(อาจจะ)ทำ หุหุ ก็ได้แต่หวังและเชื่อมั่นในตัวเองว่าผมและคุณผู้อ่านจะผ่านทุกวิกฤติของชีวิตไปได้
เศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก ปัญหาการเมืองภายในประเทศในหลายๆประเทศ โรคระบาดติดต่อไข้หวัดสเปน... สงครามโลกครั้งที่ 1
ตั้งแต่เกิดมาจนปูนนี้ก็เพิ่งจะรุ้สึกว่าโลกเรามันเพี้ยนๆ เหมือนจะแตก เหมือนจะมีสงครามก็ในช่วงนี้ อาจเป็นเพราะประเทศเราดันเป็นหนึ่งในประเทศที่มีปัญหาการเมืองภายในประเทศเข้าขั้นที่ใครบางคนหรือหลายคนอยากเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองของประเทศ
ไข้หวัดหมูก็เริ่มระบาดในดินแดนสยามเคยยิ้มแล้ว
และปัญหาเศรษฐกิจที่...เฮ้อ
ยังไงก็ต้อง..
สู้กันต่อปายยยย
ลีฟ แอนด์ เลิร์น (Live and Learn)
- คุณหญิง กมลา สุโกศล
เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน
จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
ความสุขความทุกข์
ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่
จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน
เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว
เกิดขึ้นได้ทุกวัน
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
สุขก็เตรียมไว้
ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล
จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว
เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว
เกิดขึ้นได้ทุกวัน
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
